Daar gaat ie dan!
Mijn eerste brommer was een Victoria Avanti uit 1963,
ik woonde die tijd in Tilburg en daar reed van alles rond zoals: Royal Nord, Bennelli, Itom DKW, Ducati, NSU, Typhoon, noem maar op alles zo'n beetje!
Je had in die tijd verschillenden groepen bromfiets rijders;
Mensen die dat ding alleen nodig hadden om naar de werk te gaan de z.g.n. "werk paarden"
Deze reden vaak op een Berini, NSU, Magneet, Empo, Kapteijn, Sparta, Batavus, HMW, Lokomotief en ik zal nog wel een paar merken vergeten maar goed, de werk paarden dus.
Dan de jongens van 16 jaar en ouder, je begon zo goedkoop mogelijk. Tweedehands of als je al een paar jaar ergens gewerkt had en met steun thuis
een nieuwe
maar dat was geen Royal Nord of Zundapp en Kreidler was niet het geld dan toch wat je ouders besliste luister jongen wij hebben het geld niet op onse rug hangen ene 1000 gulden weet je wel hoe lang en hoe veel uren pa daar voor moet werken, ook op zaterdag! Ja, ja, 65 gulden per week verdiende pa.
Maar goed ik verdiende een aardig centje voor een veertien jarige door iedere avond van 6 tot 12 vrachtauto's te lossen bij een groeten en fruithandel. Zo kwam het dat ik op mijn zestiende een Victoria kocht. Mooi brommertje maar er zat geen gang in. 40 km/uur liep hij en met wind tegen 35 km/uur, het schoot dus niet op!
Dus er moest opgevoerd gaan worden maar hoe dat wist ik ook niet. Zo links en recht hoorde je wel eens wat en dus ga je je het zelf proberen, kortweg een klein jaar later
liep de "Vici" nog wel, maar er kwam een geluid uit als een bus met spijkers. Daarom dus maar even een kenner ingeschakelt en al snel volgde een nieuwe cilinder en zuiger en een 12 mm carburateur
in plaats van een 10 mm. Wel in België over de grens gekocht maar wat een verschil ik haalde nu met gemak 55/60 km per uur en had veel meer trekkracht.
Kortom het virus was geboren! Als ik iets nodig had ging ik het 5 km verderop in België halen. Daar was het goede spul te koop en het was ook nog eens goedkoper!
Mijn kameraden reden in die tijd op Zundapp, DKW Spoetnik en Kreidler maar die trappers hè, dat vond ik maar niks! Ik was weg van een Zundapp Super Combinette
en had op die van mijn maat gereden. Ik vond het driekeer niks, de terug traprem vond ik waardeloos en met je benen zo hoog opgetroken, nee da's niks.
Maar op onze tochten door de Nederlandse en Belgische Kempen kwamen we in kontakt met nog een groep brom nozems maar dan uit België, Arendonk - Turnhout en omgeving. En deze mannen reden op Zundapp Supers en Kreidler Supers dik 70/75 km per uur met kleine wielen, en voet versnelling! Dat vond ik wel wat! Ik mocht op beide merken is een stukie proberen, jaaa ik was verkocht!
Het tweewieler bedrijf verkocht helaas geen Zundapp maar wel Kreidler en zo werd de Victoria ingeruild voor een Kreidler Super vierbak à 1000 gulden, ik
kreeg 425 gulden terug voor mijn Victoria.
Ik ben met die Kreidler werkelijk overal mee naar toe gereden waaronder: Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Denemarken. In de 12 jaar dat ik hem gehad heb ik 110.000 km
gereden, zonder stuken. Wel vier keer de tandwielen voor en achter + ketting vernieuwd en 10 achterbanden en 6 voorbanden vervangen en voor de rest normaal onderhoud
ieder voorjaar onsteking geheel vernieuwen en je kon weer vooruit.
In 1976 verkocht ik mijn kreidler na veel aandringen van de koper hij liep de deur bij me plat en ik kreeg er 600 gulden voor. En dat was voor die tijd veel geld.
Toen hij met het "eitje" wegging dacht ik "dat had ik nooit moeten doen, daar krijg jij spijt van" en dat was zo!
Maar goed, het leven gaat verder ik zit ondertussen al wat jaartje op de vrachtwagen en daar ging het een en ander in veranderenwaardoor Italie in beeld kwam. Ik moest op een dag op kantoor komen en er werd me verteld "vanaf maandag word je ingedeeld op Italie" en dat was dat. Tegenwoordig gaat dat allemaal een beetje anders.
Je begint er echter toch aan en naar een ritje of vijf Holland-Italie denk je "ja, dat is zo gek nog niet"
In die tijd tot (ongeveer 1978) deed je twee weken over een rit met stuk goed op en neer. Er ging veel tijd verloren bij de douane met in- en uitklaren. Maar je had dan genoeg tijd voor jezelf en je kon lekker bijkletsen met collega's.
Met het mooie weer daar zag je met de regelmaat van deklok een oldimer voorbij komen Moto-guzzie of Ducatie. Er niet bij stil staande dat, 30 jaar later, ik zelf ook druk met deze hobby bezig zou zijn!
Ik ben nu twee jaar in de vut en geniet elke dag vol op van mijn brommers. Ik rijd per week 400km en in de winter de helft minder. Maar als het droog is ben ik we. Iedere week een keer naar de frima, waar ik mijn centjes altijd met plezier verdient heb, en dat is 115 km op en neer.
Verder rijd ik met de jongens uit Gorinchem "de Bromnozums" naar de verschillende meetings en tochtjes. Dat is altijd gezelig
en met al dat ge-hobby, loop je zo maar tegen iets aparts aan.
Zo kwam het dat ik tijdens één van de laaste ritjes die ik deed voor de firma in een rast haus zat te eten en te ouwehoeren.
Zegt die ober tegen mij, "waneer ga je met rente" ik zeg tegen die man "nog drie weken!"
Waarop hij zei "je verzameld toch mopeds" Ik "ja, dat klopt" "Moet je even hier om de hoek lopen, daar heeft iemand er nog een te koop een sportbrommer"
Ik daar naar toe en daar stond mijn Victoria Avanti precies hetzelfde, alleen met twee versnellingen en twee jaar ouder dan die van mij was. Maar werkelijk een plaatje na even met die man gepraat te hebben was de koop geklonken.
Een paar jaar daarvoor was ik alweer in aanraking gekomen met het brommergebeuren. Ik moest op een gegeven moment terug laden in Imola - Italië. Wat denk je...? Bromfietsen! Allemaal verschillende merken, waarvan de meeste sportbrommers. Die moest ik lossen in Maasdijk bij "de Loods".
Toen ik dat gezien had was ik om en ik heb daar toen gelijk een Kreidler TM gekocht uit Zwitserland. Maar die modellen vind ik eigenlijk niet zo mooi. Dus hij moest terug gebracht worden naar een Duits model (normaal buddy) en ik wou hem in het rood (zie foto hoe hij was en nu is).
Vanaf 2005 ben ik dus weer besmet met het virus en ben helemaal weg van de kwaliteit van de Duitse brommers (lees: dat zijn ook de nederlandse) want JLO en SACHS zijn ook Duits en van hoge kwaliteit.
N u ben ik zes jaar verder en ga helemaal op in mijn hobby. Ik vind alles mooi en leuk en zal ook beslist ander mans spul niet af kraken.
Maar kan het toch af en toe niet laten om te zeggen dat Hollanders en Zwitsers er met hun wetgeving van trappers en grote wielen
en kort zadel en pizzarek van iets moois toch maar een gedrocht hebben gemaakt
Zo vind ik dat Batavus, Sparta Cyrus, Eysink, Germaan, Juncker, Magneet, Phoenix, RAP en Union prachtige brommers hebben gemaakt.
Maar om de een of andere reden heb ik nooit de neiging gehad om er een te kopen.
En bij Kreidlers van na 1973 houwt de interresse bij mij ook op, die doen me niks meer.
Dat is het zelfde bij DKW's tot 1964 en dan is het wat mij betreft afgelopen.
Nog een leuke bijkomstigheid is dat ik drie jaar terug een "eitank" super 5 op de kop tikte met maar 850 km op de teller. Dit is nu inmiddels opgelopen tot 4300 km. Die mag dan ook bij me blijven wonen tot ik er niet meer ben.
Verder heb ik samen met Mink een zo gehete "paling rit' georganiseerd maar doordat er alleen maar Kreidlers deel nemen komt dat niet van de grond.
Persoonlijk heb ikgeen boycot voor andere merken, hoe meer verschillende modellen en merken hoe mooier dat het is.
Ik vind echt alles mooi maar heb geen geld en ruimte genoeg, anders liep het helemaal uit de hand met de hobby.
Op meetings heb ik, als ik onder vrienden ben, het hoogste woord. Meest onzin, dat wel!
Maar op een meeting dan heb ik genoeg te kijken, zo is één van mijn favorieten de meeting in Schoonhoven met Koninginnendag, daar was ik van af het eerstejaar bij
en dit is voor mij een toper! Ik sla dan ook geen jaar over en hoop dus dat er nog veel mogen komen.
Groet,
Peter
|