RESTAURATIE VAN EEN NSU QUICKLY UIT 1957

Het begon allemaal in 2006, toen hadden we op marktplaats een leuke Quickly zien staan in Rotterdam.
De prijs was interresant en de afstand ook. We hebben direct contact met de eigenaar opgenomen en nog dezelfde avond zaten we bij de verkoper aan tafel met een lekker kopje koffie om de koop te verzegelen.

De brommer was optisch in niet zo'n goede staat, maar motorisch was hij echter in topvorm. Even licht aantrappen en het blokje snorde er heerlijk op los.
In de zomer van 2006 hebben we er lekker op rond gereden en hebben we er ook enkele tourtochten mee gemaakt. Dit is allemaal zonder problemen verlopen.

In het najaar van 2006 hebben we besloten om de brommer op te knappen. Het was immers alleen "even" stralen, plamuren en lakken.
Hieronder heb ik een verslag gemaakt van de restauratie. Dat "even" heeft wel wat langer geduurt, maar we hebben er wel een hoop plezier aan beleefd.

En zo hebben we hem gekocht. Het eerste wat we gelijk hebben gedaan is de banden vervangen en de uitlaat. De banden vertoonde namelijk erg veel droogte scheuren en we willen het risico niet lopen om een ongeluk te krijgen. Veiligheid voor alles!

En toen, na er een zomertje op rond getuft te hebben, hebben we de hele brommer uit elkaar gehaald. Als hij dan helemaal uit elkaar is blijft er toch altijd weer bijzonder weinig van over.

En toen zijn we begonnen met zandstralen. Dit is een geduldig werkje maar als het gereed is dan heb je ook wel resultaat.

Na alles grondig gestraald te hebben, hebben we gelijk alle delen in de grondverf gezet. (gewoon de grondverf uit spuitbus) Als deze erop zit worden gelijk alle putjes en deukjes zichtbaar. Dan zie je dus eigenlijk pas voor het eerst pas goed wat er allemaal geplamuurd en/of uitgedeukt moet worden.
Ook de tank ontkwam niet aan een grondige opknap beurt. Ook deze werd gestraald en in de grondverf gezet. Daarna hebben we hem diversen malen geplamuurd en geschuurd om een mooi eind resultaat te verkrijgen. Dit was het meest tijdrovende werkje van het hele project.
Inmiddels hebben het frame, de spatborden en overige delen de eerste zwarte laag (RAL9005) gekregen. De laag was opgebracht met een luchtspuit voor op de compressor. De lak zelf was zwarte (twee componenten) hoogglans autolak. Deze lak heeft als grote voordeel dat aflakken met blanke lak niet nodig is. Na het uitharden hebben we het geheel licht geschuurd met een scotch doekje om daarna de definitieve laklaag aan te brengen.

En hier hangen de spullen aan het plafond van onze geimproviseerde spuitkabine te wachten om gespoten te worden. We hebben in de schuur rondom voldoende natte lakens opgehangen welke de spuitnevel en eventuele stof moeten opvangen. Dit werkte overigens uitstekend.
De bovenstaande vier foto's zijn genomen vlak naar dat de delen stofdroog waren. Het was een zeer warme dag dus we hebben de droogmolen buitengezet en daar de delen lekker aan te drogen gehangen. Dit bevorderde ook het uithardingsproces.

Naar het frame was de tank aan de beurt. Hiervoor hebben we twee componenten autolak (Permacron type 257- 3UTB Dacia Creme) gebruikt, welke we van een kleurenwaaier hebben laten maken in een spuitbus bij Moolenaar Verf te Nieuwegein www.moolenaarverf.nl

Vervolgens hebben we al het spuitwerk voorzichtig aan de kant gelegd en het een week of twee niet aangeraakt. Op die manier kon het goed uitharden en als het lekker weer was dan hingen we het aan de droogmolen zodat het lekker kon bakken. In die twee weken hadden we echter genoeg ander werk te doen...

Toen waren de velgen aan de beurt. We hadden ondertussen een set nieuwe velgen en spaken gekocht en waren nu op het punt gekomen dat deze eronder konden. We hebben het wiel gedemonteerd en de hele naaf uit elkaar gehaald. Een naaf bleek zo slecht dat we deze hebben moeten vervangen voor een andere.

Vervolgens hebben we de naven gezandstraald (zie boven) en later zijn deze voorzien van een laagje grijs metalic verf uit een spuitbus van MOTIP.

Toen konden we de hele boel weer in elkaar zetten en de wielen opnieuw spaken. Als dit werkje klaar is geeft dat echt een overwinningsgevoel kunnen we je vertellen!

En vervolgens konden we beginnen met het polijst werk. De Quickly kent overigens weinig onderdelen die gepolijst moeten worden. Maar wat je doet, moet je goed doen en ook dat kost dus weer een hoop tijd.

En dan eindelijk, naar al dat schuren, plamuren, spuiten en polijsten is de tijd daar gekomen dat alles weer in elkaar kan worden gezet. Stukje bij beetje begint het dan weer ergens op te lijken.

De wielen staan te trappelen om ering gehangen te worden en de eerste kilometertjes te rijden, ze moeten nog even geduld hebben maar het einde is in zicht.

De tank is nog een keer lichtjes dof geschuurd met een scotch doekje. Daarna worden de stickers aangebracht. Als deze zitten krijgt het geheel een blanke aflaklaak, zodat alles mooi beschermd is.

En dan, na al die maanden werken en ploeteren is het moment daar dat de Quickly af is. Het eind resultaat is boven verwachting en we zijn er dan ook erg tevreden mee. (zie onder)








Als laatste wordt het originele dealer plaatje weer terug geplaatst van garage Vink uit Brielle. de zogenoemde "Finishing touch"

Onze eind conclusie: De NSU Quickly is een harstikke leuke bromfiets om te restaureren. Daarbij komt dat de onderdelen van deze bromfiets nog gemakkelijk te verkrijgen zijn bij dhr. J. van Leeuwen uit 's-Gravenpolder (j.van.leeuwen@hetnet.nl). Maar zowel voor de beginner als voor de gevorderde is het opknappen van deze bromfiets een leuke uitdaging!

We hopen dat iedereen heeft genoten van dit verslag en misschien kan het sommige mensen nog van pas komen. Als er vragen zijn kunt u ten alle tijden contact met ons opnemen.
Wij gaan weer op naar ons volgende project waarvan het verlag ook weer op deze site zal komen te staan.

Bedankt voor het lezen.

 

27 april 2008
Vandaag was de toertocht in waddinxveen van de Nieuwe Veterenen Club. Na deze schitterende tocht van ruim 110 kilometer maakte de organisatie bekend dat ons NSU'tje in de prijzen was gevallen. Volgens de organisatie "wegens het mooie restauratie werk". Dit was natuurlijk leuk om te horen en de kroon op ons werk.
Thuis aangekomen hebben we de brommer, met de prijs (een mooie bos bloemen) op de foto gezet.